#wijvenweek: te oud om te leren

Standaard
Ik dacht #wijvenweek lieflijk te misbruiken om van deze blog een blog te maken, en niet alleen een schoolvergelijkingssite. Maar het is nog maar begonnen en ik kan al niet meer meedoen zeg.
Ik zie er namelijk altijd hetzelfde uit. De ene keer nog verfrommelder dan de andere, maar that’s it. Een borstel, heet water en een dagcrème en dan hebben we het wel weer gehad ‘ s ochtends. Niet dat ik niet zou willen, af en toe. Ik heb eindeloos veel respect en allround bewondering voor de beter beschilderde medemens. En diens dagindeling, vooral. Wanneer doen jullie al dat verfijnde bijkleuren en geraffineerd poederverspreiden toch? En hoe komt het dat het ook nog ‘ns zo mooi een hele dag blijft zitten? Ik vind het tegenwoordig al een prestatie om m’n héle kop gekamd te hebben én kleren aan te hebben zonder schouders vol oude babykots.
Ik zou ook niet weten hoe eerlijk gezegd. Van El een leeuw maken, of iets idioots doen met blush voor een verkleedfeestje: can do. Make-up like a lady: nope. Zelfs niet een klein beetje. Ergens heb ik de cursus gemist, het meisjes-onder-elkaar-aan-de-spiegel, het tijdschrift met stap-voor-stap fotoreportages.
En nu is het te laat. Ik ben veel te oud om er nog als een oefenende tiener uit te willen zien.
Wat een vicieuze cirkel is: als er in de inno’s van deze stad al eens een dametje make-up sessies zit te doen kan ik nog zo verveeld in de buurt van haar exotisch ruikende standje rondhangen: een ongeschminkt iemand aanspreken wil ze niet. Zelfs niet voor een demo van een half gezicht. En workshops en cursussen galore in Gent, maar make-up voor beginners? No such thing.
Ik ga nu dus al die andere wijvenweekposts van de dag lezen, in de hoop dat ik daar iets kan bijleren. Excuse me.
Advertenties

Zeg niet zomaar school tegen het dagverblijf

Standaard

El gaat ondertussen naar school. Ik was er ondersteboven van hoe graag, en hoe onwaarschijnlijk flink hij is. Op school zelf dan. Want er is één ding dat we in onze zoektocht volledig over het hoofd gezien hebben: het dagverblijf.

Ik weet niet hoe het zit in andere scholen, maar bij (alle? weet iemand dat?) Gentse stadsscholen werkt het zo: kinderen zitten tijdens de officiële lesuren in de klas bij hun juf. Alles wat daarbuiten valt, dus ook de ochtend, anderhalf uur middagpauze en alles na ongeveer halfvier zijn ze voor het dagverblijf. Also known as: Stibo (stedelijk initiatief voor buitenschoolse opvang). Bovendien is het alleszins bij El op school zo dat kindjes die nog een middagdutje doen, daarna gewoon in het dagverblijf blijven.

Wat er in de praktijk op neerkomt dat El tussen 8u20 en 17u in het schoolgebouw maar dik drie uur op school doorbrengt. De rest van de tijd zit hij in hetzelfde gebouw bij andere mensen van een volledig andere organisatie.

Lees de rest van dit bericht

Montessorischool De Klimop

Standaard

Maria Montessori

  Schoolsecretariaatstem: “Een bezoek? Voor een nieuwe kleuter? Euh. Ik ga daar niet over, maar ik zal het navragen en dan bellen we u terug!”

Een halfuur later:

“Er is me gezegd u te zeggen dat het 24 februari opendeurdag is. Dus u kan dan komen”

Ikke, beetje verbaasd: “Da’s over 2 maanden. Het is niet mogelijk om eerder al ‘ns langs te komen?”

“Euh. Er is me gezegd u te zeggen 24 februari. In de namiddag”

Die 24 februari hebben we gemist. Montessorischool De Klimop hebben we dus nooit bezocht. Deels omwille van ervaringen die andere ouders met ons deelden.

En ook wel omwille van dat verveelde jongetje dat aan onze deur kwam bellen, met de vraag om ‘m te sponsoren. voor Haïti geloof ik. “Mjah sorry ik vind ’t zelf ook stom. Maar het is een katholieke school hé. We moeten bijna elke maand geld inzamelen voor iets. Dus tjah. En ik moet mijn blad vol hebben. Eén euro is genoeg zulle. Een halve ook”.

En omwille van de info op site. Gewoon niet onze stijl van opvoeden denk ik. Veel geschrijf over het belang van stilte. Behoorlijk katholieke vibe.  Katholiek zoals ik dat ken uit minder enthousiaste verhalen van m’n ouders.

Een school kiezen is voor ons iets intuïtief, en hoogst persoonlijk, bij gebrek aan beter. Veel kans dat De Klimop voor veel kindjes de perfecte school is.

Maar niet voor die van ons.

Freinetschool De Harp

Standaard

Een school waar je als bezoekende ouder koffie krijgt, scoort bij mij meteen goede punten. En da’s niet alleen omdat ik bij tijden functioneer op sloten cafeïne only.

Een directrice of brugfiguur die prompt koffie zet is niet bang om met ouders aan tafel te zitten. Die is dat gewend volgens mij.

Dat gezegd zijnde: bij De Harp hebben ze een goeie Senseo.

Af en toe kwamen er leerlingen binnenvallen met praktische vragen of op zoek naar iets, en die zag je niet trillen op hun knieën. Die waren daar duidelijk ook welkom en vielen waarschijnlijk wel vaker met deur en al binnen. Ook al een goed teken.

De Harp is een stedelijke Freinetschool, alweer in putteke centrum. Een ‘witte’ school deze keer, waar veel kinderen zitten van ouders die in de buurt werken. De school gaf bij de afgelopen voorrangsperiode voorrang aan gok-kinderen. Het wordt misschien wel interessant om volgen of het nieuwe aanmeldingssysteem op basis van afstand thuis-school de schoolpopulatie van De Harp gaat veranderen (thesisonderwerp, iemand?).

Wat heeft De Harp nog, buiten lekkere koffie?

  • Onderbouwd en doordacht Freinetonderwijs
  • Tijd voor ouders
  • Gezellige klassen in een indrukwekkend, historisch gebouw
  • Mooie en verzorgde dagopvang, die ook echt samen lijkt te werken met de school
  • Spelend Franse les van in de kleuterklas

Wat minpunten kunnen zijn voor ons:

  • niet in onze buurt
  • ‘witte’ school: Freinetschool De Harp ligt maar 2 km verwijderd van onze voorkeursschool De Mandala, ook een Freinetschool. Maar De Harp heeft meer dan 95% niet-gok (Vlaamse dus eigenlijk) kindjes, terwijl de Mandala meer dan 95% gok-kindjes telt. Frustrerend: wij sturen El liefst naar een echt ‘gemengde’ school!
  • als veel kindjes niet in de buurt wonen wordt ‘gaan spelen’ bij schoolvriendjes misschien ook iets ingewikkelder dan in een buurtschool.

Tip voor wie 100% zeker wil zijn van een plaatsje bij De Harp: huur een appartement bij de buren!

Het Ticket

Standaard

toegangsticket

Zo zien ze er dus uit, de ‘toegangstickets’! Hiermee kan je je kind dan écht gaan inschrijven. Hoe heerlijk plechtig allemaal 🙂

Weet er trouwens iemand waarom dat volgnummer gegeven wordt? Betekent het verder nog iets ofzo?

(Image is van slechte kwaliteit, wordt een pak leesbaarder als je er op klikt…)

span-nend!

Standaard

De eerste aanmeldingsperiode is afgelopen:  bij een heel aantal scholen kon je tot vandaag je gok of niet-gok kindje met voorrang online aanmelden. Voor sommige ouders is het eerste bange afwachten naar de uitslag dus al begonnen. Volgens de handleiding voor de scholen kiest elke school zelf of en hoeveel kinderen uit een bepaalde groep ze voorrang geven. Dat verbaasde me een beetje omdat ik dacht van verschillende schooldirecties iets anders begrepen te hebben. Weet iemand hoe dit zit?

Als je vandaag op de site gaat kijken staat daar overigens inderdaad dat de aanmeldingsperiode afgesloten is. Maar er staat nergens wanneer je dan hoe of waar bericht krijgt of je kind een toegangsticket gekregen heeft in deze ronde. (Of ik zie het alleszins nergens staan?). En ik kan nog wel inloggen, maar niet in de befaamde inbox kijken. Of checken welk e-mail adres ik ookalweer opgegeven heb. Of watdanook doen eigenlijk.

Extra spannend dus 🙂

Ben ik trouwens de enige die de site voor het aanmelden nogal onhandig en knullig vindt voor een ‘officiële’ en toch wel belangrijke site …? Met de belangrijkste info in een brochure in pdf enzo? Met de uitleg van waar je naartoe moet surfen  in plaats van meteen een link te maken? Nogal huisvlijt anno 1997? Shame on you Digipolis. Alsof iemand die beter wist z’n been had moeten stijf houden tijdens de werkmeetings. Denk ik dan.