#wijvenweek: de droom die was

Standaard
Ons volgende huis wordt er eentje uit zilt mangrovehout, omringd door junglegroen en maar een kort zandpaadje verwijderd van het strand. De dichtsbijzijnde buur zit een kwartier verderop in de bush.
We leven van mango’s en papaya’s en gebakken vis, en ijsjes met hibiscussmaak.  De jongens bronzen en blonderen door in de zee te spelen. ‘S ochtends geef ik ze les, in de schaduw van de mangoboom, uit boeken die ik mooi vind. Soms komen de apen storen. Na de sièsta wandelen we naar het dorpje, voor een cola en  een praatje en een partijtje dammen in het Diola. Even langs de kleermaker met nieuwe stofjes. Lief is na een uitgebreid ontbijt op onze porch gaan werken. Iets met nieuwe boomsoorten of het meten van water. Ik werk met de marktvrouwen aan een theaterstuk. Of een kinderboek. Op ons tempo. We krijgen daar een shitload aan subsidies voor en ondertussen bespreken we stiekem andere plannen. Die geld in het laatje gaan brengen, of hun kinderen gezond gaan houden en hun mannen ook aan het werk.
‘S avonds laten we een grote schotel rijst met vis brengen. De jongens voetballen op het strand. We drinken witte wijn in de tuin terwijl de apen in de mangoboom plaats ruimen voor de vleermuizen. Nergens zijn er zoveel sterren. Niemand komt roepen en schieten.
Ik heb Lief leren kennen in dat huis. Ooit gaan we terug. En  tot dan is ons rijhuis in Gent ook wel ok. I guess.
About these ads

Eén reactie »

  1. Pingback: #wijvenweek: de droom die was | Wijvenblogs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s